نابودی

آمدی …
آمدم …
به هم رسیدیم
و چه ساده از هم گذشتیم
ما قطار هایی بودیم ، که ریل ها برایمان تصمیم گرفتند

گاهی مرا یاد کن
من همانم که اگر ساعتی از من بیخبر بودی
آسمان را به زمین میدوختی
گمت کرده ام...
نیستی و نمی دانی که
شبهایم
روزها طول می کشد...

بی خوابی شب هایم رابه چه تعبیرکنم؟
که شب آرامش نگاه تو را برایم زمزمه می کند
آرام بخواب که من بی قرارم
بیدارم تا تو آرام بخوابی

نبودنم دلیل بر بی تفاوتی نیست

احوال این روزهایم مریض است

به بزرگی خودت ببخش